خانه / مطالعات / مقالات / دکترین نیکسون و سیاست نفتی ایران در دهۀ ۱۳۵۰ بررسی مقایسه‌ای بر اساسِ مدل پیوستگی «روزنا»

دکترین نیکسون و سیاست نفتی ایران در دهۀ ۱۳۵۰ بررسی مقایسه‌ای بر اساسِ مدل پیوستگی «روزنا»

نویسندگان : فاطمه دانشور; سمانه شفیع‌زاده; محسن خلیلی

چکیده

کشورهای صاحب ‌نفت در جهان‌ سوم که از دهۀ ۱۹۵۰ به بعد هر یک به‌شکلی درگیر مبارزه با کمپانی های بزرگ نفتی بودند، با تأسیس «اوپک» در سپتامبر ۱۹۶۰ در صدد استفاده از نفت به‌عنوان سلاحی برای نیل به اهداف اقتصادی و سیاسی برآمدند؛ برای نمونه، اوپک در سال های ۱۹۷۳ و ۱۹۷۴ قیمت های نفت را به‌صورت بی‌سابقه‌ای افزایش داد. نیکسون نیز تحت‌ِ تأثیر فرآیند سیاست‌گذاری خارجی، افکار عمومی آمریکا و شرایط بین‌المللی، سیاست جدیدی را در مورد خلیج ‌فارس در پیش‌ گرفت که مبتنی بر سپردن مسؤولیت حفظ ثبات و امنیت منطقه به دولت های منطقه ای بود و به «دکترین نیکسون» مشهور شد. در این شرایط و به‌ویژه تحت تأثیر دکترین نیکسون ، هدف سیاست خارجی ایران تحقق نقش ژاندارمی منطقه بود و به همین علت به خرید بیشتر تسلیحات از آمریکا روی آورد. بنیانِ مقاله، تبیین تأثیرپذیری سیاست نفتی ایران در دهۀ ۱۳۵۰ از دکترین نیکسون با استفاده از مدل پیوستگی «روزنا» است.

درباره پشتیبانی 9604

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

bigtheme
x

شاید بپسندید

فهم سیاست‌زدگی بوروکراسی: مطالعه تطبیقی کیفیت، فرایندها و پیامدهای آن در مدیریت دولتی

نویسندگان محمدرضا صادقی ؛ حسن دانایی فرد؛ معصومه مصطفی زاده چکیده دوری ...